کاهش هزینه درمان با استفاده از انواع ارتودنسی پیشگیری(زود هنگام)

کاهش هزینه درمان با استفاده از انواع ارتودنسی پیشگیری(زود هنگام)

سابقاً درمان ارتودنسی در اکثر بیماران تا زمانی که همه‌ی دندان‌های دائمی‌شان روییده نشده بود، انجام نمی‌شد و بعدازآن، در سنین بالاتر نامرتبی دندان را تشخیص می‌دادند و در سن دوازده الی چهارده سال درمان‌های لازم برای آن انجام می‌گرفت. این صبر و درنگ طولانی‌مدت اغلب منجر به لزوم کشیدن چندین دندان دائمی برای ایجاد فضای کافی جهت حرکت دندان‌ها در حین درمان ارتودنسی می‌شد. در بیشترین حرکات و اصلاح دندان‌ها،لازم بود که از هدگیر و ابزارهای دیگر ارتودنسی تیز استفاده کنند. علاوه بر این همکاری و هماهنگی کودک در روند درمان و استفاده از چنین ابزارهایی اغلب مشکل‌ساز بود.

ارتودنسی پیشگیری، یک روش و فلسفه‌ای است که برای اصلاح مشکلات ارتودنسی در سنین بین هفت تا یازده سال طراحی و بکار برده شد. این درمان اولیه و اولین فاز درمان ارتودنسی می‌تواند کمک کند تا دندان‌های کمتری کشیده شوند و بیمار هماهنگی بهتری با روند درمان داشته باشد

متخصصین ارتودنسی در حال حاضر با استفاده از مشاهده‌های بالینی و عکس‌برداری رادیولوژی  برای تشخیص مشکلات ارتودنسی و نامرتبی‌های دندانی استفاده می‌کنند. به‌علاوه، برای پیش‌بینی بدفرمی و نامرتبی بالقوه‌ی دندان‌ها و نیز رشد نامتقارن فک در بیماران کم سن و سال، الگوی رشد دندان‌هایشان را موردمطالعه و بررسی قرار می‌دهند. این روش می‌تواند از بروز مشکلات پیچیده‌تری در آینده جلوگیری کند یا در زمان پیشرفت مشکلات، آن‌ها را متوقف کند. به این روش مرحله‌ی اولیه‌ی ارتودنسی یا ارتودنسی پیشگیری می‌گویند.

ارتودنسی پیشگیری، به معنای اولین مرحله از درمان نامرتبی دندان است که در آن از ابزارهایی برای اصلاح عادات بدی مانند مکیدن انگشت و همچنین ایجاد فضایی مناسب و رشد استخوان فک استفاده می‌شود.

 

امروزه استفاده از ارتودنسی پیشگیری در کودکان بسیار مرسوم است. با استفاده از این درمان بسیاری از مشکلاتی که ممکن است بعدها منجر به بازگشت دندان‌ها بعد از ارتودنسی شود، کاهش می‌یابد. علاوه بر آن ممکن است در برخی موارد نیاز نباشد که کودک ارتودنسی ثابت انجام دهد و والدین هزینه‌های درمانی کمتری متحمل می‌شوند. شما می‌توانید برای رزرو

نوبت و معاینه در خصوص ارتودنسی پیشگیری زیر نظر متخصص ارتودنسی با شماره‌های ما تماس حاصل فرمایید.

معاینه ارتودنسی


درمان اولیه‌ی ارتودنسی مانند فاز اول از یک روند درمان دومرحله‌ای ارتودنسی عمل می‌کند. فاز دوم نزدیک به زمانی رخ خواهد داد که به‌طورکلی ارتودنسی استاندارد انجام می‌گیرد.

تکنیک‌های ارتودنسی پیشگیری کمک می‌کنند تا فاز دوم درمان آسان‌تر، با هزینه‌ی کمتر انجام بگیرد.

ارتودنسی پیشگیری


متخصصین ارتودنسی،در زمینه‌ی درمان‌هایی برای جلوگیری یا کاهش شدت رشد و پیشرفت نامرتبی دندان‌ها از طریق حفظ رشد مناسب ساختارهای دهانی تخصص دارند. وقتی یک مشکل نامرتبی دندانی خیلی زود تشخیص داده شود، درمان آن می‌تواند کوتاه‌تر و کم‌هزینه‌تر از زمانی باشد که مشکل نامرتبی براثر عدم درمان به‌موقع پیشرفت کرده است.

درمان‌های پیشگیرانه‌ی معمول عبارت‌اند از:

فضا نگه‌دارنده‌های بندی و حلقه‌ای

از این ابزار معمولاً برای حفظ فضای ایجادشده از کشیدن یا افتادن دندان آسیاب کوچک یا بزرگ شیری در یک طرف استفاده می‌شود. این ابزار از یک بند و یک حلقه‌ی سیمی برای حفظ فضای موردنظر تشکیل می‌شود.

این ابزار را می‌توان در فک بالا و یا در فک پایین بکار برد. اگر دندان آسیاب بزرگ شیری قبل از رویش اولین دندان آسیاب دائمی کشیده شود یا از بین برود، حفظ فضا به‌وسیله‌ی ابزاری نگه‌دارنده بنام دیستال شو انجام می‌گیرد که رویش دندان‌های آسیاب دائمی را هدایت می‌کند و فضا را برای رویش دندان آسیاب بزرگ دائمی نگه می‌دارد.

آرک نگه‌دارنده‌ی پشت دندانی پایینی

این ابزار در آرک (قوس) پایینی دهان بکار برده می‌شود؛ این ابزار هنگامی استفاده می‌شود که بعد از افتادن دندان‌های نیش و آسیاب شیری نیاز به حفظ فضای ایجادشده باشد. این آرک معمولاً به بندهایی بر روی دندان‌های آسیاب بزرگ دائمی بسته می‌شود. سیم در سطح پشت دندان‌های نیش قرار می‌گیرد. در مواردی که دندان‌های نیش شیری زودتر از وقت معین خود بیافتد یا کشیده شود، برای جلوگیری از حرکت جانبی خط میانه‌ی دندان‌ها می‌توان یک سیم دندانه‌داری را به‌صورت دور از مرکز (دیستال) به دندان نیش کناری می‌بندند. اگر تردیدی برای استفاده کردن از ابزار قوس پشت دندانی فک پایین وجود داشته باشد، معمولاً بهترین راه این است که یک‌بار از این ابزار استفاده شود زیرا هیچ عوارض جانبی نخواهد داشت و بلکه مزایای بالقوه‌ی آن بسیار عالی خواهند بود.

آرک نگه‌دارنده‌ی Nance و Transpalatal Arch

از ابزار Nance Holding Arch در فک برای حفظ فضای ایجادشده استفاده می‌شود. سیم بکار رفته در این ابزار به دندان آسیاب بزرگ (مولر اول فک بالا) دائمی بسته و تا جلوی کام کشیده می‌شود. یک کفی آکریلیکی در منطقه‌ی کام قدامی قرار می‌گیرد تا از حرکت تدریجی و روبه‌جلوی دندان‌های آسیاب جلوگیری کند. مقاومت این ابزار بسیار بالا است، البته یکی از مشکلات آن می‌تواند آسیب به بافت‌های نرم دهان باشد.

برخی از متخصصین ارتودنسی، به‌منظور اهدافی مشابه، از ابزار جایگزین دیگری بنام Transpalatal Arch (TPA) استفاده می‌کنند. TPA از یک سیم محکم تشکیل‌شده است که در طول کام و با یک omega loop که در مرکز آن قرار دارد، از یک دندان آسیاب به دندانی دیگر عبور می‌کند. با نگه‌داشتن این مسیر، Transpalatal Arch دندان‌های آسیاب را در وضعیت A-P نگه می‌دارد زیرا به خاطر وجود صفحه کورتيکال دیگر نمی‌توانند به قسمت باریک‌تر آرک حرکت کنند. میزان آسیب‌رسانی TPA کمتر و مراقبت و تمیز کردن آن آسان‌تر است، اما سؤالی که در اینجا مطرح است آن است که آیا مفهوم کلی فضا نگه‌دارندگی در این ابزار به‌درستی صدق می‌کند یا خیر. در مواردی که نگه‌داشتن فضای موردنیاز باشد، Nance Holding Arch می‌تواند گزینه‌ی مطمئن‌تری باشد.

Tongue Crib و Tongue Rake

عادت‌های مکیدن انگشت و زبان زدن به پشت دندان‌ها، درصورتی‌که تا زمان بعد از رویش دندان‌های دائمی ادامه یابند، می‌توانند عواقب جدی را در پی داشته باشند. این عادت‌های غلط می‌توانند منجر به بروز مشکلات نامرتبی ازجمله اپن بایت (open bite) و باریک شدن قوس آرواره‌ای شوند که در صورت عدم درمان آن‌ها برای مدت‌زمانی طولانی ممکن است باعث تغییراتی در فرم اسکلتی صورت و لزوم انجام درمان‌های پیچیده‌ی ارتودنسی و شاید عمل جراحی شوند. استفاده از دستگاه‌های tongue crib یا tongue rake برای کمک به ترک زودهنگام این عادت‌ها و اصلاح نامرتبی‌های ایجادشده می‌تواند یک روش درمانی ساده‌ای باشد. این دستگاه‌ها از بندهایی تشکیل‌شده‌اند که با سیم‌های لحیم شده‌ای که در قسمت جلو کشیده شده‌اند، روی دندان‌های آسیاب بزرگ فک فوقانی قرار می‌گیرند. از این سیم‌های قرارگرفته در ناحیه قدامی، دستگاه crib یا rake به‌طور عمودی به قسمت زبان- لثه‌ای دندان‌های نیش کشیده می‌شود. دستگاه crib (نگه‌دارنده) برای بیرون قرار گرفتن زبان از ناحیه‌ی بین دندان‌های نیش بکار برده می‌شود و مانند هشدار و یادآوری به بیمار یادآوری می‌کند که انگشتش را در دهان نبرد. دستگاه rake یک ابزار تیزتر است که به‌عنوان یک هشدار و یادآوری کننده‌ای خشن‌تر عمل می‌کند. اگر از این دستگاه به‌درستی استفاده شود، ردیف دندان‌های بالا و پایین اغلب در طول دوره‌ای ۶ الی ۹ ماهه به یکدیگر نزدیک‌تر می‌شوند و عادت مکیدن انگشت به‌کلی از بین خواهد رفت. شایان‌ذکر است که به‌منظور ترک کردن درست این عادت‌ها، بیمار باید درک درستی از مشکل خود داشته باشد و باید به ترک و فراموشی آن تمایل داشته باشد. اگر این عادت‌ها برای مدتی طولانی ادامه داشته باشند،به خاطر over eruption (رویش بیش‌ازحد) دندان‌های آسیاب به وجود آمده،نمای عمودی دهان بیش‌ازاندازه می‌شود و همچنین مشکل کراس بایت خلفی به وجود خواهد آمد، در این موارد بهتر است بیمار را برای انجام درمان‌های جامع‌تری نزدیک متخصص ارتونسی برد.

علائمی که نشان می‌دهد کودکتان نیاز به ارتودنسی پیشگیری دارد


  • افتادن زودهنگام یا دیرهنگام دندان‌های شیری
  • عادت‌هایی مانند مکیدن انگشت، تنفس از راه دهان یا جمع‌کردن لپ‌ها به داخل دهان
  • دندان‌ها و فک نسبت به‌صورت متناسب نیستند.
  • مشکلات اندربایت (جلو بودن دندان‌های پایین) یا اوربایت (جلو بودن دندان‌های بالا)
  • مشکل در جویدن غذاها و گاز زدن خوراکی‌ها
  • استفاده از پستانک تا سن ۲ سال نیم
  • آلرژی مزمن یا مشکلات تنفسی

مزایای ارتودنسی پیشگیری


  • اغلب برای صاف و ردیف کردن دندان‌ها بکار می‌روند، بدون آنکه از سیم و براکت‌های فلزی آزاردهنده استفاده شود.
  • قیمت مناسب (نصف یا یک‌سوم هزینه‌ی بریس‌ها و سیم‌کشی‌های معمولی)
  • نیاز به انجام ارتودنسی را در سال‌های آینده کاهش می‌دهد یا حتی برطرف می‌سازد.
  • به کودکتان کمک می‌کند تا لبخند و چهره‌ای زیبا داشته باشد، البته مهم‌تر از آن مشکلات دندانی را برطرف می‌کند و کیفیت سلامتی او را بهبود می‌بخشد.
  • مشکلات احتمالی ازجمله اوربایت، شلوغی و به‌هم‌ریختگی دندان، فاصله‌دار بودن دندان‌ها، مشکلات فک و صورت را مشخص و زودتر درمان می‌کند.
  • دندان‌پزشک قادر خواهد بود تا نحوه‌ی رشد و پیشرفت دندان‌ها را تحت نظر بگیرد تا مطمئن شود که حالت دندان‌ها اصلاح‌شده است.
  • عادت‌های مضر دهانی را برطرف می‌سازد و می‌تواند به کودکان کمک کند تا تحت گفتاردرمانی قرار بگیرند.
  • نتایج فوراً و سریع که درنهایت منجر به مراجعات کمتری به دندانپزشکی خواهند شد.
  • با اصلاح به‌موقع و زودهنگام ناهنجاری و بدفرمی‌های دندانی، کودکتان از سلامت و اعتمادبه‌نفس بیشتری برخوردار خواهد بود.
  • اگر دندان‌ها ردیف و صاف باشند، کمتر در معرض ضربه‌ها و صدمات ناشی از ورزش یا فعالیت‌های دیگر خواهند بود.

سؤالات رایج در مورد ارتودنسی پیشگیری


تفاوت میان ارتودنسی پیشگیری و ارتودنسی معمولی چیست؟

درمان استاندارد و معمولی ارتودنسی معمولاً شامل حرکت دادن دندان‌ها به موقعیت‌هایی مناسب‌تر (معمولاً با استفاده از سیم‌کشی یا ردیف کننده‌ها) می‌شود و می‌توان آن را در هر سنی انجام داد. در ارتودنسی پیشگیری، از تکنیک‌های گوناگونی برای تأثیر بر روی نحوه‌ی رشد دندان‌ها و فک‌ها، با هدف بهبود در عملکرد و ظاهر آن‌ها، استفاده می‌کنند. ازآنجایی‌که ارتودنسی پیشگیری با فرایند رشد طبیعی بدن عمل می‌کند، انجام این درمان قبل از رسیدن به بلوغ (حدود سنین ۱۰ تا ۱۴ سالگی)، زمانی که رشد شروع به متوقف شدن می‌کند، بیشترین تأثیر را خواهد داشت. به‌طورکلی این درمان برای سنین بزرگ‌سالی مناسب نمی‌باشد.

ارتودنسی پیشگیری چقدر طول می‌کشد؟

به شرایط و نیاز شما بستگی دارد، یک کودک ممکن است دستگاهی مانند اکسپاندر کامی (palatal expander) یا نوع دیگری را برای ۶ الی ۱۲ ماه و بعدازآن برای مدتی از ریتینر (نگه‌دارنده) استفاده کند و یا ممکن است برای چند ماه یک فضا نگه‌دارنده در دهان او قرار دهند تا فضای کافی برای رویش دندان دائمی حفظ شود. ارتودنسی پیشگیری هنگامی به پایان می‌رسد که رشد فک کودک متوقف شود.

 آیا بعد از ارتودنسی پیشگیری همچنان به سیم‌کشی دندان نیاز است؟

پاسخ این سؤال در اغلب اوقات، نه همیشه، بله است. اگرچه، درمان پیشگیرانه‌ی ارتودنسی می‌تواند مدت‌زمان استفاده از سیم‌کشی‌های دندانی را کوتاه‌تر کند و می‌تواند به جلوگیری از بسیاری از مشکلات بعدی کمک کند.

آیا کودک من کاندیدای ارتودنسی پیشگیری می‌باشد؟

ارتودنسی پیشگیری صرفاً برای بهبود ظاهر و لبخند نیست، بلکه این درمان برای بهبود ناهنجاری‌های فکی و دندانی (مالاکلوژن) بکار می‌رود. ناهنجاری‌های فک و دندانی درنتیجه‌ی ردیف نبودن دندان‌ها یا فک به وجود میایند. این ناهنجاری‌ها روی ظاهر لبخندتان، جویدن غذا، تمیز کردن دندان‌ها و اعتمادبه‌نفس و احساس فرد نسبت به لبخند خود تأثیر می‌گذارند.

چه زمانی کودکم باید مورد معاینه و ارزیابی ارتودنسی پیشگیری قرار بگیرد؟

درمان زودهنگام ارتودنسی (ارتودنسی پیشگیری) گاهی در کودکان در سنین رشد توصیه می‌شود. اگر یک متخصص ارتودنسی می‌تواند زیبایی دندان‌ها و لبخند را در هر سنی به فرد بازگرداند، اما یک بازه‌ی زمانی مطلوبی برای انجام این درمان وجود دارد. شروع درمان در این بازه‌ی زمانی منجر به حصول بهترین نتایج با کمترین زمان و هزینه خواهد شد. معاینه اولیه‌ی ارتودنسی باید با مشاهده‌ی اولین علائم ناهنجاری‌ها و مشکلات ارتودنتیک یا در سن ۷ سالگی صورت بگیرد. در این سن پایین ممکن است ب درمان ارتودنسی نیاز نباشد، اما با معاینه‌ی دقیق کودک می‌توان بهترین زمان را برای شروع درمان ارتودنسی تعیین کرد.

 

به این پست امتیاز دهید.
کاهش هزینه درمان با استفاده از انواع ارتودنسی پیشگیری(زود هنگام)
۵ از ۱ رای

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *